Memphianen zijn het er over eens: er is iets mis met het weer. Gelijkenissen met symptomen van die ketterse theorie global warming berusten op louter toeval, maar men is toch bezorgd.
Het is onwaarschijnlijk fris geweest de laatste tijd, met in maart nog sneeuw, godbetert. Maar nu zijn we terug op schema: het wordt warm, zeer warm. Volgens de plaatselijke Frank Deboosere daalt het maximum volgende week niet onder de negentig graden (Fahrenheit, voor alle duidelijkheid; zo’n dertig graden Celsius). Iedereen haalt opgelucht adem. Behalve die ene Belg die is groot geworden op een dieet van mistroostige motregen. De afgelopen weken hebben ze ons al enkele keren laten proeven van dat vooruitzicht. Je stapt buiten en het lijkt alsof iemand een klamme, warme handdoek over je heen drapeert. Verzet een stap en je staat in het zweet. Die hitte tot daar aan toe, maar de vochtigheid slaat je zowat plat. En het zal er de komende maanden niet beter op worden.
Kortom: wie nog op bezoek wou komen wacht beter tot september…
31 May, 2008 at 4:05 am
Dag Heather en Wiet,
Op een zaterdagmiddag wat zitten bijlezen op jullie blog. Boeiend: over kogel in de buik, onheilspellend weer en treinritjes. Leuk om te weten wat jullie doen, wat jullie beleven. Zo te zien maken jullie het goed. Jullie zien er ook goed uit op de foto’s. Dat zal die vrieslucht zijn … of het klamme handdoek weer.
Aan deze kant van de plas alles welletjes. Zomer in aantocht. Straks naar de Zinnekeparade…, pakken verbeterwerk, niets nieuws onder de zon, maar gewoon goed.
Heather en Wiet, dikke groeten!!!!!!!
Het ga jullie goed!
Astrid