Aan maanden van drukte komt stilaan een eind. Nadat we begin september eindelijk de akte tekenden van ons huis in Schaarbeek, begonnen we onmiddellijk het huis op te knappen met de hulp van vrienden en familie. Vele strekkende meters rauhfaser en junk food later namen zeven studenten begin oktober er hun intrek in. Ondertussen trokken ook de voorbereidingen van onze trouwfeesten zich op gang, met twee vrijgezellenweekends om nasmakkend aan terug te denken. In oktober ging het crescendo: Wiet breide een (voorlopig) feestelijk eind aan zijn taken bij ARP, en Heather gooide zich full time op de trouwvoorbereidingen. Heather’s familie arriveerde enkele dagen voor het trouwfeest in Brussel, en op 20 oktober was het dan zover. Het werd een feest nog beter dan we hadden durven hopen. Toen we Heather’s ouders terug op het vliegtuig hadden gezet, haastten we ons naar de Amerikaanse ambassade en startten de procedure voor Wiet zijn verblijfsvergunning. Toen restten er ons nog vier dagen om ons appartement leeg te maken, kartonnen dozen te versassen naar familieleden, telefoon af te sluiten, etc. Zaterdagochtend namen we met zeven het vliegtuig richting Memphis. Een ruime delegatie kwam ons uitwuiven; het was hartverwarmend. Ondertussen is de jet lag stilaan verteerd, en is de vertegenwoordiging Belgen aangezwollen tot een dikke twintig man. Morgen volgt de trouwceremonie, dan wuiven we de Belgen uit, en beginnen we aan onze huwelijksreis: een road trip naar de Stille Oceaan.

Oef.